जिंदगी जब लेना शुरु करती है

"जिंदगी से आप जो भी बहेतर से बहेतर ले सको.. ले लो..
क्योंकि..
जिंदगी जब लेना शुरु करती है तो सांसे भी नहीं छोड़ती.."

बम्बई

तन्हाई को खुदमें कभी पलने नही देती
बम्बई किसी बिमार को चलने नही देती

शोहरत यहांकी इस कदर है रोंदती सबको
ये मुफलिसि को चैन से जलने नही देती

जी ये छुपाने शर्म को क्या क्या दिखाती है
ये रोशनी जो बेबसी खलने नही देती

बेशक यहां रह लो मगर ये बात भी सोचो
है फूलती वो खुद मगर फलने नही देती

गर खानी ही है ठोकरें तो कोई गम ना है
पर बाद में ज़ख़्म को मलने नही देती

वो झोंपडोको ही जलाके जगमगाती है,
कुछ भी कर के शाम वो ढलने नहीं देती

- सौरभ पंडया

તું જ્યાંથી પતે છે હું ત્યાંથી શરુ છું

ક્રિએટીવ વિચારોમાં શબ્દો ભરું છું
અને તું કહે છે કવિતા કરું છું


આ જીવનનો શિડ્યુલ અજબ ખોરવાયો
મરું છું જીવું છું, જીવું છું મરું છું

મળે જો ફરી ક્યાંક ટૂંકા જીવનમાં
તને શું કહીશ એ હું ગોખ્યા કરુ છું

ઉડી સાત દરિયા પરી તું બની ગઈ
અને હું બરોડા થી મુંબઈ ફરું છું

કરેલા તેં જથ્થામાં નેતાની પેઠે
એ પ્રૉમિસનાં પૂલમાં હજીએ તરું છું

નથી કાર્ડ કૉલિંગ, અહીં ISD લાગે
એ બિલ સૌ હજી હપ્તે-હપ્તે ભરું છું

આ વાંચીને લાગે કે મૅટર પતી ગઈ
તું સાચવજે જાનુ ! હું ઘાયલ વરૂ છું

મૂકી દે ને સ્પર્ધા હવે મારી સાથે
તું જ્યાંથી પતે છે હું ત્યાંથી શરુ છું

સૌરભ પંડ્યા

આંગળાની ભૂલ છે કે ટાંકણાની ?

વાત છે લોહી ઊડ્યું એ છાંટણાની.
ત્યાં ગણતરી શું કરું હું આંકડાની ?

બોલ હે ઈશ્વર ! મને કંડારવામાં
આંગળાની ભૂલ છે કે ટાંકણાની ?

સાવ સુક્કા વૃક્ષ જેવું મોં કરીને,
પાંદડાંની વાત કે’ છે, પાંદડાંની ?

વૃદ્ધથી રડવું જ રોકી ના શકાયું,
વાત જ્યારે નીકળી આ બાંકડાની.

એક માણસ નામની ફૂટી છે શીશી,
ને ભરાણી છે સભાઓ ઢાંકણાંની.

- અનિલ ચાવડા

औक़ातमें रेहना सीखो

इश्क़ करना है तो दर्द भी सेहना सीखो
वरना ऐसा करो, औक़ातमें रेहना सीखो

ઝણઝણાટી જોઇએ

મોલ મબલખ પામવા ફળદ્રુપ માટી જોઇએ
કાવ્યનું એવું જ ખાતું : ઝણઝણાટી જોઇએ

કેમ સાલું પથ્થરોમાં ઘાસ ઉગી નીકળે ?
શક્ય છે કે એમને થોડી રુંવાટી જોઇએ

જીંદગી અખબાર છે, અખબારનું લક્ષણ કહું ?
કોક ખૂણે, કોક પાને, સનસનાટી જોઇએ

કાચ હોવાથી, અરીસો થઈ જશે : એવું નથી
એક લીસી - એક ખરબચડી સપાટી જોઇએ

આમ તો એના ધરમમાં બાળવાની છે પ્રથા
પણ ધરમ છોડી 'પવન'ને ચાલ દાટી જોઇએ

"હવે રાજા રાણી સભી ફોન પર છે"

પ્રણયની કહાણી ઘણી ફોન પર છે
હવે રાજા રાણી સભી ફોન પર છે

કહાની સતત આગે વધતી રહેગી
અમારી મુહબ્બત બઢી ફોન પર છે

એ સામે જ આવી ને વાપસ ગયે થે
અમે રાહ દેખી બધી ફોન પર છે

હશે જો એ સામે, મોઢું ફેર લેંગે
કી મૈંને ઉસે બસ ચહી ફોન પર છે

ના હાથોમેં મહેંદી,ના બાલોં મેં ગજરા
અમારી આ બેગમ સજી ફોન પર છે

લગાવો કભી રોંગ નંબર ભી લાગે
રખો હોંસલા તો ઘણી ફોન પર છે

મિલે રૂબરૂ તો બતાવી દઉં મેં
સાલી ભાવ ખાતી બડી ફોન પર છે

કી મૈને ભી દો ચાર ઓપ્શન રખે હૈં
એ કાળી અલગ આ ભુરી ફોન પર છે

નજરમેં નજરકુ મિલાકે ના જોવે
એ જૂઠીની બધ્ધી ટણી ફોન પર છે

વો પૈણેલા લોકોભી શરમાઈ જાએ
અમે ઐસી બાતે જણી ફોન પર છે

કે પેલ્લે તો ખાલી વો દિલ પે ચલાતી
હવેથી છુરી યે ચલી ફોન પર છે

કી મૈને ભી ગલગલિયા મેસેજ કીધાં
ઉસને ભી ચુટલી ખણી ફોન પર છે

સભી કામ છોડીને બેસી ગયા હૂં
અભી જિંદગી મેં ધરી ફોન પર છે

© તોફાની ત્રિપુટી