દિવાનેખાસ જેવું કઈં નથી

કોઇ પણ આવી શકે ને આવી ને જઈ પણ શકે
જિંદગી છે આ દિવાનેખાસ જેવું કઈં નથી
ડૉ. મધુમતિ મહેતા

सब कुछ था बेवफाई न थी

वो हमसफ़र था मगर उसमे हमनवाई न थी
के धुप छाँव का आलम न रहा जुदाई न थी

अदावते थी तागाफूल था रंजिशे थी मगर
बिछड़नेवाले में सब कुछ था बेवफाई न थी

बिछड़ते वक्त उन आँखों में थी हमारी ग़ज़ल
ग़ज़ल भी वो के कभी किसीको जो सुनाई न थी

મંદિરના કોક ખુણે મસ્જીદ કરી શકું

ગઝલોની ગઝલો અંકિત કરી શકું
એ રીતે સૂર્યને લજ્જિત કરી શકું
તો જ થાશે દિલમાં હાશ જો
મંદિરના કોક ખુણે મસ્જીદ કરી શકું

- પૌલિન શાહ

મૈત્રીનું મૂલ્ય કૃષ્ણને દ્વારે જ થાય છે

તાંદુલી તત્વ હેમથી ભારે જ થાય છે,
કિંતુ મળે જો લાગણી ત્યારે જ થાય છે.
જ્યાં ત્યાં કદીય હાથ ના લંબાવ; ઓ હૃદય !
મૈત્રીનું મૂલ્ય કૃષ્ણને દ્વારે જ થાય છે.

તું અંદર નથી

ચાલ માન્યું કે તું પથ્થર નથી,
તોય તું એટલો સધ્ધર નથી..
લોકો લૂંટી જાય છે મંદિર ને પણ,
અર્થ એનો એ જ કે તું અંદર નથી..

યે જહાં ઔર હૈ

તબદિલીયાં જહાં કી રસમો રિવાજ ક્યા હૈ
વે લોગ જાનતે હૈ, કલ ક્યા થા આજ ક્યા હૈ
(વો ભી એક દૌર થા, યે ભી એક દૌર હૈ
વો જહાં ઔર થા, યે જહાં ઔર હૈ...)

જીંદગી કે હૈ ચહેરે કઈ, ઔર ઈસપે હૈ પહેરે કઈ,
દેખીયે તો યહાં કુછ નહીં, સોચીયે કાબીલે ગૌર હૈ..
(વો ભી એક દૌર થા, યે ભી એક દૌર હૈ
વો જહાં ઔર થા, યે જહાં ઔર હૈ...)

જીંદગી કે નયે સાંઝ પર, ક્યું થીરકતે હૈ બાદલ,
લુંટ ગઈ હૈ કલી કી હંસી, છીન ગયા ફુલો કા બચપન,
ખામોશીમે બડા શોર હૈ...
(વો ભી એક દૌર થા, યે ભી એક દૌર હૈ
વો જહાં ઔર થા, યે જહાં ઔર હૈ...)

શાયરી શાયરી દિલ કી આવાજ હૈ મેરી,
(કીસકો સુનાયે કીસે બતાયે દુનિયા કી દાસ્તાન
હમસે ખફા હૈ, હમસે જુદા હૈ કલ થે જો મહેરબાન)
શાયરી શાયરી દિલ કી આવાજ હૈ મેરી,

આઓ દિલો કો ફિર સે મિલાયે કિરદાર નેક હો
દુરી ભુલાકે નફરત મિટા કે હમ ફીર સે એક હો


હમ ફીર સે એક હો
હમ ફીર સે એક હો
હમ ફીર સે એક હો

દોઢ મિસરાન ગઝલો

તમારા નામ ની સાથે અમારું નામ જોડું છું
રિવાજો આમ તોડું છું

નથી સહેલું જરાયે પણ
ગઝલ જાણે કલાઈ હોય તારી એમ મોડું છું

તમારા રૂપની સાથે
હું મારા શેર મૂકીને વખાણું છું વખોડું છું

કર્યું ચાલું જે દિવસથી
દિવસ એ ને હજુ આજે હું બસ દોડું જ દોડું છું

કરી હું શું લઈશ? ના પૂછ
પ્રતિબિંબ રાખીને અકબંધ અરીસાઓ હું ફોડું છું

નજર એની કટારી છે
તો હું યે ભર સભા માં સલામી તીર છોડું છું

બરડ છે કેટલું હોવું
બધી આ શક્યતાઓ ને હું તોડું છું ને જોડું છું

દસે દરિયા મહીં મૃગજળ
અવિરત સ્થિર છે ને હું નિરંતર કેમ દોડું છું ?

આ તારી યાદને બિસ્તરમાં બાંધીને પછી એને
બિછાવું છું ને ઓઢું છું

© તોફાની ત્રિપુટી